چکیده
زمینه. حوادث ترافیکی یکی از مهمترین علل مرگ و بستری ناشی از آسیب در زنان باردار هستند. هدف این مطالعه، مرور الگوی اپیدمیولوژیک آسیبهای ناشی از حوادث ترافیکی در دوران بارداری بود.
روشکار. این مطالعه به صورت یک مرور نظاممند و فراتحلیل انجام شد. جستجوی جامع در پایگاههای اطلاعاتی معتبر برای یافتن مطالعات مشاهدهای مرتبط با حوادث ترافیکی در بارداری صورت گرفت. فرآیند غربالگری و استخراج دادهها توسط دو پژوهشگر بهطور مستقل و بر اساس معیارهای از پیش تعیینشده انجام شد. دادههای کمی با استفاده از مدل اثرات تصادفی در نرمافزار STATA نسخه ۱۶ متاآنالیز شدند.
یافتهها. در نهایت، ۳۰ مطالعه وارد بررسی شدند و دادههای مربوط به ۸۷۹۸۹۷ زن باردار تحلیل شد. اغلب مطالعات (۲۷ مطالعه) در کشورهای با درآمد بالا انجام شده بودند. حدود ۳۰ درصد از حوادث ترافیکی در سهماهه اول، ۳۰ درصد در سهماهه دوم و ۴۰ درصد در سهماهه سوم بارداری رخ داده بودند. نرخ حوادث ترافیکی به ازای هر ۱۰۰۰ زایمان، 1/2 مورد برآورد شد. (1/4-1/0 CI: %95) شایعترین جهت برخورد تصادف، از روبهرو (3/50 ٪) و رایجترین موقعیت فرد در خودرو، راننده (2/64 ٪) گزارش شد. نقش ۵۷ درصد از زنان باردار در تصادف، بهعنوان راننده بود. نرخ استفاده از کمربند ایمنی 4/77 درصد و نرخ فعالسازی کیسه هوا 9/43 درصد بود. بهطور میانگین، 2/14 درصد از حوادث ترافیکی شدید بودند. بیشترین پیامدهای گزارششده شامل مرگ جنین (۱۷ مطالعه) و جدا شدن جفت (۱۳ مطالعه) بود. ناراحتی جنین (۲۵٪)، سزارین اورژانسی (6/24 ٪) و انقباضات رحمی (5/23 ٪) بیشترین میانگین فراوانی را داشتند.
نتیجهگیری. بر اساس یافتههای این مطالعه، نرخ بروز حوادث ترافیکی در دوران بارداری بالا بوده و پیامدهای نامطلوب متعدد مادری و جنینی به همراه دارد.
پیامدهای عملی. مداخلات ایمنی جادهای باید بهطور خاص برای زنان باردار تنظیم شود و بر استفاده صحیح از کمربند ایمنی و کاهش مواجهه با خطرات رانندگی تأکید شود تا خطر بالای پیامدهای شدید مادری و جنینی ناشی از آسیبهای ترافیکی کاهش یابد.